Dobór sprzętu do narciarstwa biegowego jest również niezmiernie istotny. W tym przypadku też wszystko zależy od tego, jakie tereny zamierzamy najczęściej odwiedzać. Jeżeli chcemy skupić się na terenach leśnych, dziewiczych, gdzie rzadko napotkamy innych narciarzy, wybierajmy narty szersze, lekko okantowane. Zyskujemy dzięki nim stabilniejszą postawę na śniegu, a w razie potrzeby zjazdu bądź opanowania nart na lekko oblodzonym terenie płużenie nie będzie dla nas wielkim problemem.

Niektóre modele, nazywane amatorskimi, mają pod spodem narty łuskę. Profesjonalne narty jej nie posiadają i trzeba dbać o ich perfekcyjne smarowanie. Narciarze jednak wiedzą, czym grozi nie nasmarowanie amatorskiej narty woskiem. Także w tym przypadku trzeba dbać o „komorę” narty, by się zbytnio nie męczyć pokonując byle wzniesienie.

Często chcemy zaprezentować nasze zdolności w jak najlepszym świetle i staramy się o tzw. „łyżwowanie”. Jest to oczywiście możliwe do wykonania, lecz tylko na wygładzonych odcinkach. Większość tras nadaje się jednak jedynie do klasycznego biegu na nartach.

Przyczyną popularności nart biegowych jest zapewne ich cena. Cały nowy komplet z nartami, butami i kijkami można nabyć już w granicach 700 PLN. Za używany komplet zapłacimy o wiele mniej. Narty zjazdowe są niestety o wiele droższe.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie w 2006 roku mogliśmy obserwować losy polskiej biegaczki Justyny Kowalczyk, która podczas biegu na 10 km zemdlała. Mało brakowało, a nie została by ona dopuszczona do biegu na 30 km. W końcu wszystko się poukładało i Justyna przywiozła do Polski brązowy medal. Warto dodać, że był to jeden z dwóch medali uzyskanych przez polską ekipę na tych igrzyskach.

Wróć